Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2007

Babel

babel.jpgΜετά το κορυφαίο «21 Γραμμάρια» και το ακόμα καλύτερο «Χαμένες Αγάπες», ο Alexandro Gonzelez Inarritu παρουσιάζει με μοναδικό τρόπο όπως μονάχα αυτός ξέρει μια επική παραγωγή γυρισμένη σε τρεις ηπείρους.

"Στα βάθη της μαροκινής ερήμου, ένα όπλο εκπυρσοκροτεί, πυροδοτώντας μια αλυσίδα γεγονότων που θα συνδέσουν τη μοίρα ενός ζευγαριού αμερικάνων τουριστών- και τον αγώνα τους να επιβιώσουν, δύο αγοριών στο Μαρόκο που μπλέκονται στο μοιραίο έγκλημα, μια κουβερνάντας που προσπαθεί παράνομα να περάσει τα σύνορα του Μεξικό κουβαλώντας δυο παιδιά και μιας γιαπωνέζας έφηβης της οποίας ο πατέρας καταζητείται στο Τόκιο."

Το σενάριο είναι άψογα γραμμένο. Αρχικά μοιάζει μπερδεμένο αλλά σιγά σιγά όλα συνδέονται με ένα τρόπο που καταφέρνει να εντυπωσιάσει. Ο Arriaga (σεναριογράφος και των δυο προηγουμένων ταινιών του Inarritu) δικαιώνεται τελικά μιας και τα σχόλια και οι κριτικές για την ταινία άγγιξαν κόκκινο. Τα θέματα και τα ερωτήματα που θίγει η ταινία είναι αξιοπρόσεκτα αφού πολλά απ' αυτά μπορεί να απασχολούν οποιοδήποτε από εμάς. Προβλήματα καθημερινά που παρουσιάζονται με ρεαλιστικό τρόπο πλαισιώνουν την ταινία και δένονται πολύ όμορφα με το σενάριο.

Ο Inarritu κατάφερε να πάρει από τους ηθοποιούς του την μέγιστή τους απόδοση. Ερμηνείες που στην αντικειμενικότερη περίπτωση θα πρέπει να χαρακτηριστούν άψογες, δίνουν ένα δραματικό τόνο στο φιλμ που παρασέρνει το θεατή επικίνδυνα. Η Blanchett αν και δεν αντιστοιχεί σε μεγάλο ρόλο, κάνει αισθητή την παρουσία της μιας και ένα μεγάλο μέρος της ταινίας περιστρέφεται γύρω από την ηρωίδα της. Η Kikuchi και η Barraza ήταν εκπληκτικές. Πολύ αληθινές και δικαίως οι πολλές υποψηφιότητες τους σε διάφορους διαγωνισμούς. Αυτό όμως που πραγματικά ήταν η έκπληξη ήταν ο BradPitt. Ξεθωριασμένος και απομακρυσμένος από την φυσική του ομορφιά κατάφερε να αντεπεξέλθει σε μεγάλο βαθμό στις απαιτήσεις του ρόλου.

Το μοντάζ είναι αρκετά πρωτότυπο μιας και παρουσιάζεται η οπτική γωνία των ηρώων. Το πώς δηλαδή αυτοί βλέπουν τον κόσμο. Την ίδια στιγμή και σε σύγκριση με τους υπόλοιπους.

Ο Gustavo Santaolalla έχοντας ήδη κερδίσει το περσινό Oscar για τη μουσική του επένδυση στο BrokebackMountain, πετυχαίνει για δεύτερη συνεχή χρονιά τη νίκη του στα Oscar για τη μουσική του στο Babel. Ήχοι ατμοσφαιρικοί που ταιριάζουν απόλυτα στο ύφος του φιλμ.

Απ' τα λίγα αρνητικά του φιλμ είναι η διάρκειά του. Δύο ώρες και σαράντα λεπτά είναι αρκετά για κάποιον που πάει να δει μια ταινία μόνο για ψυχαγωγία. Αν όμως κάποιος δεν χάσει δευτερόλεπτο και παρατηρεί ταυτόχρονα εκτός απ' την υπόθεση και άλλα πράγματα, τότε σίγουρα οι δυόμισι περίπου ώρες θα του φανούν λίγες.

Το φιλμ ξεχώρισε απ' την αρχή. Έχοντας κερδίσει το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας στο φεστιβάλ των Κανών, έφτασε να διεκδικεί 7 Χρυσές Σφαίρες, απ' τις οποίες κέρδισε αυτό της Καλύτερης Ταινίας. Επιπλέον διεκδίκησε και 7 Όσκαρ απ' τα οποία κέρδισε μόνο ένα. Αυτό της Καλύτερης Μουσικής.

Με το Babel ολοκληρώνεται ουσιαστικά η τριλογία των Inarritu και Arriaga με θέμα την απώλεια και το θάνατο. Τρεις ταινίες που όλες έφτασαν μέχρι τα Oscar και που με τη ψυχή και την ανθρωπιά τους συνθέτουν μια από τις καλύτερες τριλογίες όλων των εποχών.


Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2007

Blood Diamond

blood-diamond-poster-2.jpg

"Σιέρα Λεόνε 1999. Ένας μισθοφόρος (DiCaprio) και ένας ψαράς (Hounsou) αναζητούν ένα σπάνιο ροζ διαμάντι, ο καθένας για το δικό του σκοπό. Ο μισθοφόρος γιατί το συγκεκριμένο διαμάντι είναι σημαντική πηγή κέρδους και ο ψαράς για να σώσει την οικογένειά του. Στο δρόμο τους μπλέκεται και μια δημοσιογράφος που θα τους βοηθήσει και θα δεθεί μαζί τους."

Το φιλμ θίγει ένα θέμα πολύ σημαντικό που σχεδόν όλοι μας αγνοούμε. Ο πόλεμος και οι διάφορες μάχες που γίνονται για την κατάκτηση ενός μονάχα διαμαντιού που χρόνια αργότερα θα στολίζει απλά μια κυρία των «μεγάλων σαλονιών», είναι σημαντικό πρόβλημα. Χιλιάδες ζωές χάνονται άδικα για την απληστία μερικών ανθρώπων. Η ταινία αγγίζει τολμηρά ευαίσθητες χορδές του θεατή που τον κάνουν να σκεφτεί κάποια πράγματα. Σκηνές με έντονη αντίθεση βοηθούν σημαντικά σ' αυτό.

Ο Zwick έχει κάνει εξαιρετική δουλειά που δικαίως θα ζήλευε κάθε σκηνοθέτης. Από ένα σημείο και μετά κάθεσαι ακίνητος στη καρέκλα σου περιμένοντας κάποια εξέλιξη. Σκηνές πάρα πολύ δυνατές που φτάνουν το θεατή στη συγκίνηση γίνονται σχεδόν αξέχαστες. Ένα πραγματικά υπέροχο μοντάζ (ήχου και εικόνας) βοηθούν πολύ στην ρεαλιστική απεικόνιση των καταστάσεων.

Ερμηνευτικά η ταινία ήταν καλή αλλά σίγουρα θα μπορούσε να ήταν καλύτερη. Ένας DiCaprio στα καλύτερά του και δικαίως η Ακαδημία δεν τον ξέχασε φέτος. Σαν ηθοποιός έχει εξελιχθεί σημαντικά αφού πρώτα κατάφερε να ξεφύγει από τη «κατάρα του ωραίου». Ο Hounsou πολύ καλός αν και σε μερικές σκηνές ίσως ήταν λίγο υπερβολικός αλλά δεν είναι αυτό που σου μένει στο τέλος. Η Connely ήταν αρκετά μειωμένη ειδικά σε σχέση με τους άλλους-. Έκανε αισθητή τη σχετικά μικρή παρουσία της επειδή ήταν απ' της λίγες γυναίκες. Δεν ήταν κακή η ερμηνεία της αλλά σίγουρα δεν ήταν αντάξια μιας ηθοποιού που κουβαλάει και ένα Oscar.

Η μουσική του JamesNewtonHoward συνέβαλλε σημαντικά στην συγκίνηση του θεατή. Αν και η συγκεκριμένη δουλειά δεν έχει διακριθεί πολύ, ήταν αρκετά καλή.

Απολογισμός: 5 υποψηφιότητες για Oscar (Α' και Β' Ανδρικού, Μοντάζ, Ήχου και Ηχητικού Μοντάζ) και μία (μόνο) υποψηφιότητα Χρυσής Σφαίρας. Αυτή του DiCaprio για Α' ανδρική ερμηνεία.

Η εξέλιξη της υπόθεσης πολύ δυνατή. Αρκετές στιγμές αγωνίας και συγκίνησης φτάνουν σ' ένα τέλος φανταστικό που με την αντίθεση του ανατριχιάζει το καθένα μας. Αξίζει.


Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2007

Notes on a Scandal

notesonascandal.jpgΗ Μπάρμπαρα (μια αυστηρή καθηγήτρια ιστορίας - Dench) ανακαλύπτει την παράνομη σχέση της καινούριας συναδέλφου της, κα Χαρτ (Blanchett) με ένα 15χρονο μαθητή της. Η Μπάρμπαρα συμφωνεί να μην αποκαλύψει το μυστικό τους με αντάλλαγμα τη φιλία της κα Χαρτ& ή μήπως κάτι παραπάνω;

Αν και με μια πρώτη ματιά η υπόθεση δεν ακούγεται και πολύ ενδιαφέρουσα, η θέαση της ταινία είναι άκρως απολαυστική. Στη ταινία υπάρχει δυνατή εξέλιξη. Το ενδιαφέρον αρχίζει σχεδόν με την έναρξη του φιλμ και οι ήρωες εξελίσσονται σε μεγάλο βαθμό. Υπάρχουν πολύ δυνατές σκηνές αποφεύγοντας έτσι τη πλήξη του θεατή.

Οι ερμηνείες είναι άψογες. Η Blanchett είναι πάρα πολύ καλή σε σημείο που αναρωτιέσαι αν όντως περνάει τέτοιες καταστάσεις. Για τη Dench ότι και να γράψει κανείς είναι λίγο μπροστά στο  "επικίνδυνα" μεγάλο υποκριτικό της ταλέντο. Κατάφερε να αντεπεξέλθει άψογα στο δύσκολο, απαιτητικό και αρκετά απελευθερωμένο για την ηλικία της-  ρόλο. Σε κάνει να κρέμεσαι από τα χίλια της περιμένοντας την επόμενη της ατάκα. Επιπλέον όπως αναφέρει και η εφημερίδα DailyMail: «Στις σκηνές που εμφανίζονται μαζί, κρατάς την αναπνοή σου και εύχεσαι να μην τελειώσουν ποτέ.»

Ο Philip Glass αποδεικνύει για άλλη μια φορά πόσο σπουδαίος μουσικός είναι. Η μουσική του επένδυση ταίριαζε απόλυτα στο μυστηριώδες ύφος της ταινίας κάτι σπάνιο που όμως έχει καταφέρει και άλλες φορές (βλ. Οι Ώρες)- . Ήχοι που μοιάζουν μπερδεμένοι με συνδυασμό πιάνου και βιολιού βοηθούν αρκετά στο πόσο δραματικές και ζωντανές φαίνονται οι σκηνές στο θεατή. Μέσα από τη μουσική του κατάφερε ουσιαστικά να περιγράψει τη ψυχολογία των ηρώων. Δικαιότατη η φετινή υποψηφιότητα του για Oscar.

Πέρα από τα θετικά -πάντα υπάρχει ένα "αλλά"- η ταινία δεν έχει να προσφέρει κάποιο μήνυμα στο θεατή.

Παρ' όλα αυτά ένα σενάριο καλά διασκευασμένο από το ομόνυμο βιβλίο για κάποιους είναι αρκετό. Για κάποιους άλλους όμως όχι..

Απολογισμός: 4 υποψηφιότητες για Όσκαρ (Α' και Β' γυναικείου ρόλου, μουσικής, διασκευασμένου σεναρίου) και 3 υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα (Α' και Β' γυναικείου ρόλου, σεναρίου).

Η σκηνοθεσία είναι αξιοπρόσεκτη. Εικόνες προσεκτικά επιλεγμένες και ένα καλό μοντάζ συνθέτουν ίσως ένα απ' τα καλύτερα φιλμ του 2006.

Profile

04071989 Χρήστος Τ.
Θεσσαλονίκη
Το προφίλ μου

Ημερολόγιο

Αύγουστος 2016
ΚΔΤΤΠΠΣ
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031   

Tags

Αρχείο θεμάτων

Powered by pathfinder blogs